ASTM A671 - standaardspecificatie voor elektrisch gelaste stalen buizen voor atmosferische en lagere temperaturen.
ASTM A672 - standaardspecificatie voor elektrisch gelaste stalen buizen voor hogedrukgebruik bij gematigde temperaturen.
Verschillen tussen ASTM A671 en ASTM A672:
De belangrijkste verschillen tussen ASTM A671 EFW en ASTM A672 EFW zijn toepassingsscenario's, temperatuurbereiken, materiaaleigenschappen, standaardclassificaties, lasprocessen, testvereisten en maatbereiken:
1. Toepassingsgebieden
ASTM A671: Hoofdzakelijk gebruikt voor de vervaardiging van elektrisch gelaste stalen buizen voor normale en lage temperaturen, geschikt voor drukvaten (zoals drukvaten van klasse 1 tot klasse 3) en structurele onderdelen. Zoals cryogeen vloeibaar gas (LNG), cryogene chemische pijpleidingen, enz.
ASTM A672: Ontworpen voor transport bij gemiddelde- temperatuur en hoge- druk. Het wordt veel gebruikt in pijpleidingen voor vloeibare media zoals olie en aardgas, waarbij de nadruk ligt op hoge efficiëntie en duurzaamheid. Zoals stoompijpleidingen van elektriciteitscentrales, petrochemische pijpleidingen, enz.
2. Toepasselijk temperatuurbereik
ASTM A671: Van toepassing op omgevingen met normale en lage temperaturen (minimaal -50 graden F/-45 graden)
ASTM A672: Van toepassing op omgevingen met gemiddelde temperaturen (-20 graden F tot 800 graden F/-29 graden tot 427 graden)
3. Materiaaleigenschappen
ASTM A671:
Het materiaal is een staalplaat van drukvatkwaliteit, die een warmtebehandeling moet ondergaan om de mechanische eigenschappen te verbeteren (zoals de vloeigrens tot 60 ksi).
Van toepassing op complexe werkomstandigheden (zoals omgevingen met hoge druk en lage temperaturen), maar de specifieke versie (zoals A671CB) moet worden geselecteerd op basis van het toepassingsscenario.
ASTM A672:
Het materiaal is gemaakt door middel van een elektrisch smeltlasproces, met een hoge laskwaliteit en stabiele sterkte, geschikt voor lage vloeistofweerstand en hoge transportbehoeften.
Specificaties kunnen worden aangepast (zoals een groot aantal buitendiameters en wanddiktes), en de dwars{0}}vorm is een ronde buis om de efficiëntie van de vloeistofstroom te optimaliseren.
4. Standaardclassificatie:
ASTM A671: De norm omvat verschillende versies (zoals A en B), die overeenkomen met verschillende mechanische prestatie-eisen.
ASTM A672: Er bestaat geen soortgelijke classificatie, maar er wordt een uniforme technische specificatie geformuleerd op basis van het toepassingsscenario (zoals olie en aardgas).
De weergavemethode voor materiaalkwaliteit is anders:
A671: "CL+nummer" wordt gebruikt (zoals CL22, CL32)
A672: "Letter+cijfer" wordt gebruikt (zoals B60, C70)
De bijbehorende basismateriaalnormen zijn verschillend:
A671: komt voornamelijk overeen met A516 en andere stalen platen voor lage- temperaturen
A672: Komt overeen met stalen platen A285 (A-serie), A515 (B-serie), A516 (C-serie)
5. Lasproces- en testvereisten
ASTM A671: Meer nadruk op taaiheid bij lage- temperaturen en strengere eisen aan lasprocesvereisten en impacttests bij lage- temperaturen.
ASTM A672: Meer nadruk op sterkteprestaties bij gemiddelde- temperaturen.
6. Typisch maatbereik
Beide zijn geschikt voor pijpen met een grote-diameter (groter dan of gelijk aan 16 inch)
A672 heeft een breder wanddiktebereik (tot 3 inch)
Selectiesuggesties:
A671 heeft de voorkeur voor lage- omstandigheden (zoals LNG)
De A672 heeft de voorkeur voor omstandigheden met middelmatige- temperatuur en hoge- druk (zoals stoom van elektriciteitscentrales)
ASTM A691 moet worden overwogen voor omstandigheden met hoge- temperaturen (>427 graden)
Samenvattend ligt het belangrijkste verschil tussen de twee in de toepassingsscenario's en het materiaalontwerp. - De A671 richt zich op de hoge- sterkte-eisen van drukvaten en structurele onderdelen, terwijl de A672 zich richt op de efficiëntie en duurzaamheid van vloeistoftransport.
