Er is inderdaad geen uniforme standaard om te bepalen of de constructie zwaar staal of licht staal is, en veel ervaren ontwerpers of projectmanagers kunnen het vaak niet volledig uitleggen. We kunnen echter wel uitgebreid overwegen en oordelen op basis van enkele gegevens:
1. Het hijsgewicht van de fabriekskraan: groter dan of gelijk aan 25 ton, kan worden beschouwd als een zware stalen constructie.
2. Het staalverbruik per vierkante meter is groter dan of gelijk aan 50 kg/m², wat als een zware staalconstructie kan worden beschouwd.
3. Dikte van de stalen plaat van het hoofdonderdeel: Groter dan of gelijk aan 10 mm, minder vaak gebruikt voor lichte staalconstructies.
Daarnaast zijn er ook enkele referentiewaarden, zoals kosten per vierkante meter, maximaal componentgewicht, maximale overspanning, structurele vorm, dakrandhoogte, etc. Deze kunnen empirische gegevens opleveren bij het bepalen of het fabrieksgebouw is gemaakt van zwaar staal of licht staal. Natuurlijk hebben veel gebouwen zowel licht als zwaar staal. Maar er zijn er een paar waarvan we met zekerheid kunnen zeggen dat ze zwaar staal zijn, zoals petrochemische fabrieksfaciliteiten, elektriciteitscentralegebouwen, sportlocaties met grote overspanningen, tentoonstellingscentra, hoogbouw of superhoge stalen constructies.
In feite wordt er in nationale regelgeving en technische documenten geen melding gemaakt van zwaar staal. Om lichte staalconstructies in gebouwen te onderscheiden, is het wellicht passender om algemene staalconstructies te omschrijven als "gewoon staal". Omdat de reikwijdte van gewone staalconstructies zeer breed is, kan het verschillende staalconstructies omvatten, ongeacht de grootte van de belasting, en zelfs veel aspecten van lichtgewicht staalconstructies. De technische specificaties voor lichtgewicht stalen bouwconstructies specificeren alleen wat specifiekere inhoud op basis van hun "lichtgewicht"-eigenschappen, en de reikwijdte is beperkt tot enkellaags portaalframes.
