1. Sterkte
De sterkte-index van staal wordt bepaald door de elasticiteitsgrens σ e. Vloeigrens σ y. En trekgrens σ u. Het ontwerp is gebaseerd op de vloeigrens van staal. Een hoge vloeigrens kan het gewicht van de constructie verminderen, staal besparen en kosten verlagen. Treksterkte σ U is de maximale spanning die het staal kan weerstaan voordat het faalt. Op dit moment verliest de constructie zijn prestaties vanwege grote plastische vervorming, maar de structurele vervorming is groot en stort niet in, waardoor wordt voldaan aan de vereisten voor het weerstaan van zeldzame aardbevingen 'σ U/ σ De waarde van y kan worden beschouwd als een parameter voor de sterktereserve van staal.
2. Plasticiteit
De plasticiteit van staal verwijst over het algemeen naar de eigenschap van significante plastische vervorming zonder breuk nadat de spanning het vloeipunt overschrijdt. De belangrijkste indicator voor het meten van de plastische vervormingscapaciteit van staal is rek δ en de vermindering van het oppervlak ψ.
3. Koudbuigprestaties
De koudbuigprestaties van staal zijn een maatstaf voor de weerstand tegen scheuren bij blootstelling aan plastische vervorming tijdens het buigen bij kamertemperatuur. De koudbuigprestaties van staal worden getest door middel van koudbuigexperimenten om de buigvervormingsprestaties van staal te verifiëren onder gespecificeerde buiggraden.
4. Slagvastheid
De impacttaaiheid van staal verwijst naar het vermogen van staal om mechanische kinetische energie te absorberen tijdens het breukproces onder impactbelasting. Het is een mechanische eigenschap die de weerstand van staal tegen impactbelasting meet, wat kan leiden tot brosse breuk vanwege lage temperatuur en spanningsconcentratie. De impacttaaiheidsindex van staal wordt over het algemeen verkregen door de impacttest van standaardmonsters.
5. Lasprestaties
De lasprestaties van staal verwijzen naar het vermogen om hoogwaardige lasverbindingen te verkrijgen onder bepaalde lasprocesomstandigheden. Lasprestaties kunnen worden onderverdeeld in twee typen: lasprestaties tijdens het lasproces en lasprestaties in termen van bruikbaarheid. De lasprestaties tijdens het lasproces verwijzen naar de gevoeligheid van de lasnaad en het metaal in de buurt van de lasnaad om geen hete scheuren of krimpscheuren door koeling te produceren tijdens het lasproces. Goede lasprestaties verwijzen naar de afwezigheid van scheuren in zowel het lasmetaal als het nabijgelegen basismetaal onder bepaalde lasprocesomstandigheden. De lasprestaties in termen van bruikbaarheid verwijzen naar de slagvastheid bij de las en de ductiliteitsprestaties in de door warmte beïnvloede zone. Het is vereist dat de mechanische eigenschappen van de las en het staal in de door warmte beïnvloede zone niet lager zijn dan die van het basismetaal. Ons land neemt lasprestatietestmethoden aan op basis van lasprocessen, evenals lasprestatietestmethoden op basis van bruikbaarheid en gebruikseigenschappen.
